Ervaringsverhalen

RELATIE THERAPIE
De relatietherapie in de groep heeft ons geholpen om te gaan begrijpen wat
er tussen ons gebeurde. We maakten elkaar verwijten en waren niet in staat
om te luisteren naar de ander. Het was voor mij als vrouw het meest
eenvoudig om alles te gooien op de verslaving van mijn man, maar in de groep
kwam ik erachter dat het zo niet werkt.
Daar wordt direct helder dat het  steeds over jezelf gaat. Juist in een groep leer je dat
zien door te ervaren hoe anderen in gesprek gaan, dat werkt als een spiegel.
En omdat je je vaak herkent in de verhalen en manier van doen van de andere vrouwen
of mannen, is de steun die je ontvangt zo helpend!
Ik kon me erg alleen en onbegrepen voelen in onze vastgelopen relatie, en door steun te
ervaren in de groep, heb ik geleerd om steun te zoeken bij mensen om mij heen in mijn leven.
De therapie heeft mij dus geleerd om steun te zoeken, om onder ogen te zien wat
mijn aandeel is in onze conflicten én om te zorgen voor mijn behoeften. 

Alexander & Julia

EIGENWIJZE DAGEN
Als deelnemer van de eigenwijze dagen triggert mij continu de titel. Eigenwijs. Dat komt natuurlijk door het vakantiepark Eigen Wijze. Wijsheid kun je ontvangen als je er voor openstaat. Persoonlijk ben ik (was ik) iemand, die nauwelijks in staat was om bij mijn eigen gevoel te komen. Dit zat diep, vast, bevroren in mijn lijf. Niet wetend hoe ik hier ooit bij zou kunnen komen. Dit was voor mij te beklemmend, benauwend en ik raakte voortdurend in paniek.

Dan neem je dus deel aan de EWD, wat voor mij een reuze stap is. Het onderwerp waar het een weekend om draait, heeft een diepere betekenis, maar iedere keer dacht ik weer:”Voel ik het onderwerp ook ?!”

Mijn keuze ligt dus al bij het oprijden van het terrein, ik kan dus kiezen om in wijsheid toe te nemen, om ervaringen te delen. Wat mij de eerste keer raakte was dat de therapeuten zelf ook de oefeningen voordeden. Ik zag niet alleen de pijn in een oefening, ik ging deze ook zelf voelen. Ook therapeuten hebben pijn, verdriet en onmacht, dacht ik.

Echtheid, hoe ben je als mens? Wat is je relatie naar God en de mensen om je heen. Is er wel een relatie? Wie ben ik eigenlijk? Als deelnemer van je groep ga je de diepte in, met respect naar elkaar toe. Open en kwetsbaar. Bij de EWD is hier veel aandacht voor. Voor mij zijn deze dagen een plek dat ik bij mijn gevoel en kwetsbaarheid kan komen. Het is ook een plek waar je denken gaat veranderen.
Ik voel dat hierdoor weer ga leven!! 

Roel

INDIVIDUELE THERAPIE 
Ik weet nog goed dat ik voor het eerst bij mijn therapeute vandaan kwam. 
Ik voelde opluchting en dacht “oh fijn deze vrouw gaat mij terugbrengen naar mijn gevoel.”
Mijn groei van de afgelopen jaren is geweest om weer in contact te komen met mijn eigen hart
en meer achter mezelf te gaan staan in het contact en het zoeken naar verbinding met de ander.
Er is mij een weg gewezen waar ik ervaren heb dat er meer dan genoeg voor mij is, genoeg liefde, genade, troost om mijn grenzen te voelen, trouw te worden en te geven wat er in me is.
Door haar aanwezig-zijn in het kijken, luisteren, spreken en ontvangen van mij zonder oordeel, kon ik op mijn eigen tempo weer in contact komen met mezelf. Waardoor ik mijn boosheid, verdriet, angst en pijn kan voelen en er ook ruimte voor mij is gekomen om te genieten.

Sarah

RELATIE THERAPIE 
Eeuwige onrust in mijn lijf en een hoofd dat nooit stil stond. Eigenlijk is dat in de kern waar ik last van had. Tussen periodes van relatief functioneren door, werd ik steeds weer geconfronteerd met depressieve gevoelens en burn-out achtige verschijnselen. Hoewel ik mijzelf best een aardige jongen vond, had ik goed door dat een relatie hebben met mij behoorlijk ingewikkeld kon zijn op zijn tijd. En als ik iets slecht trok, dan was het wel de angst dat mijn relatie met mijn vrouw eindig zou kunnen zijn.

Ik ben Herman, vader, man, zoon en overlever van seksueel misbruik. Graag wil ik iets met je delen over waarom ik groeps relatietherapie heb gevolgd bij Spectrum en wat het mij en ons heeft gebracht.

Allereerst wil ik je iets van begrip geven als jij of je partner nog heel erg tegen deze stap aan hikt. Deelnemen aan groepsrelatietherapie is echt de spannendste stap die ik ooit in mijn leven gezet heb en voor Rianne mijn vrouw was dat niet anders. Tegelijk, als je echt ergens tegen aanloopt in je leven en in je relatie, dan durf ik je te zeggen dat de weg er doorheen echt de enige weg is die echt nieuw leven kan brengen. Voor mij is dit wat Jezus noemt, met hem sterven en weer opstaan. De omwegen die ik tot die tijd altijd gekozen heb, hebben uiteindelijk mijn leven verzwaard en niet makkelijker gemaakt. Als je vooruit wil, zul je daar moeten gaan zoeken waar het spannend word.

Groeps relatietherapie heeft om verschillende redenen echt het effect in mijn leven gehad waar ik op hoopte. Therapie bij Spectrum is uniek en met name te typeren met twee woorden: Echt contact. Alles wat je doet komt steeds terug op contact maken met de ander. En dan wel contact maken over wat er echt is en echt speelt. Een aantal elementen daarbij die je zonder hulp van een groep heel moeilijk kunt creeëren zijn voor mij deze gebleken:

  • Doordat wij in een groep zaten, konden Rianne en ik echt de dingen onder ogen komen die speelden in ons leven en ook tussen ons in stonden. Omdat we altijd steun vonden bij groepsgenoten, ervaarden we de ruimte om ook echt tegenover elkaar te gaan staan als dat nodig was om dingen uit te vechten. Met steun kan je incasseren, en als je ziet dat je partner steun heeft, kan je ook eerlijker en directer zijn.
  • Omdat groepsgenoten echt betrokken op je zijn, maar tegelijk minder emotioneel gebonden en minder afhankelijk van je zijn dan je partner. Zijn zij veel beter in staat om echt kritisch door te vragen, door je afweermechanismen heen te prikken en je zo echt verder te helpen.
  • Het is niet voor niets zo spannend om de dingen waar je het meest mee worsteld in een groep te delen. De angst die je daar tegenkomt is precies wat er voor zorgt dat je in je dagelijks leven in andere groepen ook niet je echte gezicht kan laten zien.
    Deze groep is precies onveilig genoeg om een echte oefenomgeving te zijn en veilig genoeg om aan de slag te gaan. Wat kan herstellen onderweg zijn je vertrouwen in mensen, als net zo goed het geloof in wie je mag zijn en het vertrouwen dat je leert dealen met reacties die jou niet direct verder helpen.
  • Met zijn tweeën ben je ook maar met zijn tweeën. Net zoals je in bijna alles wat je leert, leert van anderen, is dat in relaties niet anders. Vroeger heb je ‘mogen leren’ van je ouders. In lang niet alle gevallen is dit positief geweest. Waar leer je dan vervolgens nog steeds actief van andere relaties? Juist, als je een groep op zoekt waarin alle deelnemers de dynamiek in hun relatie willen delen en van elkaar leren. Waarin mensen zich echt aan elkaar willen verbinden en samen verder willen komen.

Inmiddels ligt onze deelname aan de therapiegroep alweer een tijd achter ons. Ik durf echt te zeggen dat ik een totaal ander mens ben, al ben ik nog steeds gewoon Herman. Misschien ben ik zelfs wel meer gewoon Herman geworden. Rianne en ik hebben een prachtige relatie, waar we nog steeds actief aan werken en die nog steeds almaar mooier word. Echt genieten.
Dit hadden wij nooit kunnen bereiken als ik alleen in therapie was gegaan. Het is verleidelijk om aan de hand van mijn intro te denken: ‘Maar als jij zo duidelijk een probleem hebt, waarom moet je vrouw dan ook in therapie’.
Nou laat ik daar dit over zeggen. Als je weet uit te komen bij iemand zoals ik en daarmee trouwt, dan heb je zelf ook serieus een probleem. En ja het duurde bij Rianne ook even voor ze daar achter was ;-). In die zin alleen al heeft deze therapie ons meer gelijkwaardigheid gebracht.

Ook geloof ik oprecht dat je als stel een dusdanige eenheid vormt, dat als de een groeit, de ander ook mee moet groeien. Als je het niet samen doet, loop je echt het risico elkaar onderweg kwijt te raken.
Ik wil niet zeggen dat mijn leven zich nu kenmerkt door rust. Er bestaat ook nog zoiets als het ‘aard van het beestje’, maar ik heb serieus zoveel meer rust in mijn lijf en sta zoveel sterker in mijn leven. Ik durf bovenal te zeggen dat ik echt leef. Zonder deze therapie had ik niet eens ontdekt wat die woorden echt betekenen.

Herman

INDIVIDUELE THERAPIE
Soms kom je op een punt in je leven dat je het alleen niet meer redt, dat je niet meer weet hoe je verder moet. Voor mij kwam dat moment in 2008, door een conflict waarin mijn vertrouwen ernstig werd geschaad. Ik heb me altijd sterk weten te houden tot op dat moment. Het leek of de grond onder mijn voeten weg zonk. Ik had hulp nodig en werd door de huisarts verwezen naar een vrijgevestigde psychotherapeut. Terwijl ik onder behandeling was raakte ik in een neerwaartse spiraal. Het conflict, dat de aanleiding was voor mijn disfunctioneren was niet het enige wat maakte dat ik zwaar depressief werd. In mijn kinderjaren heb ik seksueel misbruik van me laten maken. Omdat ik heel bang was om dit met anderen te delen, deelde ik dit dus niet, met niemand, ook niet met mijn eigen man. Nu ik aan mezelf ging werken in therapie besefte ik dat het misbruik ook eens aan de orde moest komen en dat maakte me heel erg bang. De angst was zo groot dat ik daardoor zwaar depressief werd. De therapeut die ik op dat moment bezocht kon mij binnen de reguliere GGZ niet meer steunen dan hij op dat moment deed en adviseerde mij om de huisarts om antidepressiva te vragen. Op dat moment wist ik niet hoe ik mezelf nog staande kon houden en dus ging ik naar de huisarts en kreeg antidepressiva. Omdat mijn problemen niet met een jaar even opgelost waren werd ik vanuit deze praktijk voor kortdurende psychotherapie, doorverwezen naar een christelijke GGZ instelling. Toen ik daar mijn behandeling startte vond de therapeut die mij daar begeleide dat de dosis van mijn medicijnen eerst verdubbeld moest worden. Een voorwaarde voor behandeling was daar dat ik de antidepressiva gebruikte. Bij deze GGZ instelling heb ik vier jaar cognitieve gedragstherapie gevolgd. In de eindfase van deze therapie, toen ik me sterker voelde, heb ik meerdere malen aangegeven dat ik zo graag wilde minderen en uiteindelijk stoppen met de medicijnen, omdat dit mijn gevoel vlak maakte, maar dit was daar niet bespreekbaar. Slikken van medicatie bleef een voorwaarde voor behandeling. Na vier jaar vond mijn therapeut dat ik genoeg handvatten had om me staande te kunnen houden. De behandeling werd afgerond. Zelf was ik daar niet helemaal van overtuigd. De medicijnen zou ik mijn hele leven moeten gebruiken en nog steeds had ik herbelevingen. Ik vond het vaak nog moeilijk om vol energie in het leven te staan.

Een half jaar heb ik geen therapie gehad, maar de onrust bleef knagen. In de onrust ervoer ik dat ik mensen, maar vooral God vertrouwen erg moeilijk vond. Ik verlangde ernaar om te ervaren dat dit ook voor mij weggelegd zou zijn en sprak hierover en bad daarvoor met vrienden. Deze vrienden raadden mij Spectrum aan. 

Vanaf het eerste moment dat ik Bij Spectrum kwam ervoer ik een enorm verschil met de therapie die ik tot op dat moment gevolgd had. De therapeuten bij Spectrum zijn in het contact met hart, ziel en lijf aanwezig. De bedding en veilige plek die ze mij boden maakte dat ik stappen kon zetten om achter mijzelf te gaan staan, om geduld met mijzelf te hebben en om zachter voor mijzelf te worden. Toen ik een beetje het gevoel kreeg dat ik kon steunen op mijn therapeut, diende het verlangen zich opnieuw aan om te leven zonder antidepressiva. Heel voorzichtig kaartte ik dit aan bij mijn therapeut en zij moedigde mij aan, wat ik niet verwacht had, om te proberen gehoor te geven aan dit verlangen. Heel belangrijk voor mij was dat zij aangaf dat ze er voor me zou zijn, ook wanneer het soms moeilijk zou worden. In hele kleine stapjes heb ik de medicijnen afgebouwd en stukje bij beetje begon ik weer meer te voelen, hoogte en dieptepunten. De hoogtepunten geven me enorme energie, de dieptepunten leren mij dat ik aandacht aan mezelf heb te geven. Ik geloof dat ik in de tijd bij de vrijgevestigde therapeut ook zonder medicatie staande had kunnen blijven, als ik toen de hulp en bedding zou hebben gekregen die ik nu mocht en mag ervaren. Oordeel en schaamte zijn nog steeds onderwerpen in mijn leven waar ik mee worstel. Ik vind het nog zo moeilijk om vanuit Gods genade te leven, het mij toe te eigenen. Bij Spectrum leren ze mij mijn pijn en verdriet bij me te nemen er voor te zorgen, ze een plek te geven. Mijn pijn en mijn verdriet horen bij mij, ze zijn een deel van mij. In de reguliere GGZ leerde ik overleven, bij Spectrum leer ik leven. Langzaam maar zeker ontdek ik wie ik ben, met hart, ziel en lichaam. Ik ben Gods geliefde kind, gewoon zoals ik ben. 

Met mijn verhaal wil ik laten zien dat het mogelijk is om te leren leven en genieten van je leven met je pijn en je verdriet. Door mijn verhaal te delen, hoop ik dat anderen ook de weg naar herstel weten te vinden. Ik ben inmiddels de opleiding gaan volgen om therapeut te worden. Ik hoop dat God mijn verdriet en pijn wil gebruiken om anderen te helpen.

Jeremia 31: 13b

Ik zal hun rouw veranderen in vreugde

Barbera